ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ

Πάρις Τσαφαντάκης - Γιώργος Καλαφάτης 1959, ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού βραβεύει τον σπουδαίο ποδηλάτη. www.vivliapao.gr Η κηδεία του Γιώργου Καλαφάτη - "Γιώργος Καλαφάτης, ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού", b-e.gr
ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Στα μεταπολεμικά χρόνια, ο Γιώργος Καλαφάτης παρακολουθούσε στενά το δημιούργημά του, τον Παναθηναϊκό, χωρίς ωστόσο να εμπλέκεται διοικητικά. Στις φωτο βλέπουμε τον Ιδρυτή σε διάφορες τιμητικές παρουσίες του σε βραβεύσεις και κοπές βασιλόπιτας του Ομίλου.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

59. Ο Γιώργος Καλαφάτης, επίτιμος καλεσμένος του Ομίλου στην ετήσια κοπή πίτας το 1952, δέχεται το κομμάτι του από τον πρόεδρο Ιωάννη Μοάτσο. Σε πρώτο πλάνο και η Βάσω Καλαφάτη, ενώ πλήθος κόσμου έχει συγκεντρωθεί για να δει τον Ιδρυτή.

60. Ο σπουδαίος ποδηλάτης Πάρις Τσαφαντάκης δέχεται βραβείο από τον Ιδρυτή του Παναθηναϊκού το 1959, ως ένδειξη τιμής και θαυμασμού για την ενέργειά του να ολοκληρώσει τον επίπονο αγώνα «Γύρος της Αιγύπτου», παρότι είχε υποστεί εγκεφαλική διάσειση.

61. Ο Γιώργος Καλαφάτης ανάμεσα σε φίλους του, ιδρυτικά στελέχη του Παναθηναϊκού, στον εορτασμό των 50 χρόνων από την ίδρυση του Ομίλου.

62. Για αρκετά χρόνια ήταν συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό. Δεκαετίες αργότερα, ο Λουκάς Πανουργιάς, από το πόστο του προέδρου, δίνει στον ιδρυτή κομμάτι από τη Βασιλόπιτα του 1963.

63. Το ύστατο «χαίρε». Εκατοντάδες φίλοι, παλιοί συναθλητές, παράγοντες, φίλαθλοι αποχαιρετούν τον ιδρυτή του Παναθηναϊκού στην κηδεία του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών τον Φεβρουάριο του 1964.

64. Αυτή είναι η επιτύμβιος πλάκα που βρισκόταν για δεκαετίες στον τόπο ταφής του Ιδρυτή. Χαραγμένα τα ονόματα του Αλέξανδρου, του Γιώργου και της Βάσως Καλαφάτη.

Πλέον, η πλάκα αυτή ξηλώθηκε από τον τάφο και πετάχτηκε στα σκουπίδια. Προηγούμενες δημοτικές αρχές δεσμεύτηκαν, τουλάχιστον δύο φορές, ότι η βεβήλωση θα διορθωθεί.

Ωστόσο, όπως συνήθως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις, οι υποσχέσεις έμειναν λόγια του αέρα. Η λέξη «ντροπή» είναι λίγη για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το μνήμα του Γιώργου Καλαφάτη, ενός ανθρώπου που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στον ελληνικό αθλητισμό, στην επιστήμη του –την Ιατρική– και στο σώμα του Ναυτικού όπου υπηρετούσε ως ανώτατος αξιωματικός.